Je ziet het niet.
Maar het verandert alles.

Het zit niet aan de buitenkant.
Niet in wat je ziet als je naar me kijkt.

Maar het is er wel.

Elke dag.
In stappen die kleiner worden.
In grenzen die verschuiven.
In een lichaam dat niet meer vanzelfsprekend is.

Ik neem je mee in wat vaak onzichtbaar blijft.
Niet mooier gemaakt. Niet zachter.

Gewoon zoals het is.